Nemertes

Λοιπόν πάρε χαρτί και γράφε. 4 ακόμη δις ετοιμάζεται να πάρει το κράτος από την τρύπια τσεπούλα σου. Εντάξει από την δική σου δεν ξέρω, αλλά σίγουρα πολλές τσεπούλες δεν θα βρίσκουν ύφασμα για μπάλωμα μετά το κάζο που έρχεται.

Θυμάσαι το σωτήριο έτος 2002; Που ελέω Χρυσανθακόπουλου εν μία νυκτί κόπηκαν από φρουτάκια, μέχρι πάκμαν και πασιέντζες; Που αναρωτιόσουν αν έπρεπε να κάνεις ντιλίτ το minesweeper από τον υπολογιστή γιατί αλλιώς θα κατέληγες στης φυλακής τα σίδερα;

Θυμάσαι –πού να θυμάσαι, μήπως στο πανε;- τα 32.000 ευρώ ανά ημέρα ή 11,5 εκατ. ευρώ ανά έτος που πληρώνεις στην Ε.Ε. επειδή η κυβέρνησή σου έκανε την ως άνω μαλακία και κατάργησε τα τυχερά παίγνια εν μία νυκτί;

Ε, πάρε γόμα και σβήστα. Τα φρουτάκια επιστρέφουν.

Έκατσε που λες ο υπουργάκος κάτω, τα είδε από εδώ, τα είδε από εκεί και σου λέει. Αν επιστρέψω τα φρουτοειδή στο Ελλαδιστάν και χρεωμένος δεν θα είμαι και θα βγάζω το λιγότερο 4 δις και ακόμη παραπάνω με την φορολογία που θα τους βάλω.

Όλα καλά ε; Θα θελες!

Σε περιόδους οικονομικής επισφάλειας –κοινώς εκεί που δεν έχεις μία στην τσέπη σήμερα και δεν ξέρεις καν αν θα έχεις μισή αύριο-, είναι σύνηθες οικονομικό φαινόμενο ο κόσμος να στρέφεται στον τζόγο. Επειδή τα λεφτάκια δεν σου φτάνουν και είσαι σίγουρος για αυτό, προτιμάς να φας το γάλα των παιδιών σου στον τρίδυμο του λαϊκού, το παρολί με 7 απόδοση, στον Αστραχάν και τον κουλοχέρη, μπας, λέμε μπας και σου κάτσει η “ζαριά” η καλή και βγάλεις και κανένα φράγκο να ζήσεις την οικογένεια.

Μην μου πεις ότι ο τζόγος σπάνια έως ποτέ, είναι προσοδοφόρος. Ναι το ξέρουμε. Όμως τι είναι 5 ευρώ στο στοίχημα; 1 ευρώ στον κουλοχέρη; Και ναι καλά το κατάλαβες δεν υπάρχει μία στο εκατομμύριο να μείνεις εκεί. Ο τζόγος πέραν των άλλων είναι και έκρηξη αδρεναλίνης. Ακόμη και για τον χαβαλέ να έχεις παίξει το ξέρεις.

Ανέμενε λοιπόν εσύ ορδές μισθωτών και συνταξιούχων έξω από μαγαζιά με φρουτάκια πάσης φύσεως να περιμένουν να πάρουν σειρά για την καλή ριξιά και να εξανεμίζουν τα πενιχρά έσοδά τους σε μπανάνες και κερασάκια. Ανέμενε τα διπλά και τα τριπλά σπίτια να βγαίνουν στο σφυρί και τις τράπεζες να κάνουν πάρτυ πάνω σε φαντασμαγορικά αστεράτα 7.

Αν είχες μια ελπίδα να την βγάλεις καθαρή, καλά θα κάνεις να την ξεχάσεις. Και μην πεις ότι δεν θα σε χτυπήσει. Δεν αργεί η μέρα που θα σε βρει έξω από την φρουτεμπορική. Η οποία και να μην είναι δίπλα στο σπίτι σου θα έρθει. Εκτός αν μένεις μέσα σε σχολείο. Που και πάλι, τι είναι 200 μέτρα;

Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Ναι καλά το κατάλαβες. Η φούντα. Εκεί να δεις επιτυχία. Χωρίς μία και μέσα στην μαστούρα όλη μέρα. Αυτή είναι ζωή…

Πριν προχωρήσουμε βλέπουμε το βιντεάκι που ακολουθεί.

Αγνοούμε την εταιρεία που προβάλει και το συγκεκριμένο προϊόν που προβάλει και συνεχίζουμε.

Όχι πες μου αγαπητέ τηλεθεατή. Εσύ τι μήνυμα παίρνεις από αυτή την διαφήμιση;

ΟΤΙ Η ΓΚΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΜΠΑΖΟ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ!!!

Το επόμενο σποτάκι μπορείτε να το φτιάξετε με φούντα… ξεφεύγεις και έτσι και είναι και καλύτερο από το ίντερνετ…

Τον τελευταίο καιρό όλο την λέξη καρκίνος ακούω. Άνθρωποι να φεύγουν από δίπλα μας, ή να ετοιμάζονται να φύγουν γιατί τους χτύπησε το κακό. Να μην προλαβαίνουν να πουν ένα γεια, να χαρούν την σύνταξή τους, τα παιδιά, τα εγγόνια τους. Να μην προλαβαίνουν να χαρούν την ζωή τους.

Παρένθεση

Όταν πρωτοανακάλυψα πως η κετογενής διατροφή βοηθά την επιληψία, όταν είδα ότι έτσι σταμάτησαν οι κρίσεις μου, αποφάσισα να κάνω ένα σάιτ για αυτό. Το lowcarblife.org. Το σάιτ αυτό είναι αφιερωμένο σε όλους όσους ακολουθούν την κετογενή διατροφή, άλλοι για να χάσουν βάρος, άλλοι για λόγους υγείας, άλλοι για να έχουν μια καλή ζωή.

Με τον καιρό άρχισαν να έρχονται πολλά θετικά μηνύματα για διάφορες παθήσεις. Νημερτούλα είχα αυτό και σταμάτησε. Είχα το άλλο και έγινα καλά. Είχα εκείνο και σταμάτησαν τα συμπτώματα.

Ξεκίνησα να ερευνώ λοιπόν. Ιατρικές έρευνες και πειράματα για να δω τα αποτελέσματα της θαυματουργής αυτής διατροφής στην πράξη. Μακάρι να είχα χρόνο να ερευνούσα συνέχεια. Κάθε μέρα και νέα στοιχεία! Νέα θετικά στοιχεία! Η κετογενής διατροφή βοηθά σε επιληψία, αυτισμό, κατάθλιψη, αυτοάνοσα, καρκίνο…

Κλείνει η παρένθεση 

Καρκίνο είπα; Ναι το είπα. Σε αυτό το άρθρο http://lowcarblife.org/viewtopic.php?p=9247#p9247 είναι η δημοσίευση που έκανα και μιλάει για το πώς η κετογενής διατροφή μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του καρκίνου.

Δεν ξέρω αν θα βοηθήσει το 100% των περιπτώσεων. Δεν μπορώ να προδιαγράψω ή να υποσχεθώ τίποτα. Τα πειράματα είναι σε αρχικό στάδιο, αλλά δείχνουν πολλά υποσχόμενα, τόσο στο να σταματούν την αύξηση, όσο και στο να μειώνουν τους καρκινικούς όγκους. Δεν είναι πανάκεια, αλλά δεν είναι και φραπελιά. Στην τελική τι είναι κάποιος παράλληλα με την φαρμακευτική αγωγή που ακολουθεί να μειώσει και τους υδατάνθρακες;

Ίσως κάποιοι να διαβάζουν τώρα το ποστ αυτό και να λένε “αχ και να το ήξερα πιο πριν”. Ξέρω. Μπορώ να σκεφτώ το λιγότερο δύο ανθρώπους που θα μπορούσα να είχα βοηθήσει αν το ήξερα πιο πριν. Δεν πειράζει. Πραγματικά στο λέω, δεν πειράζει. Δεν ήξερες.

Τώρα όμως; Ξέρεις. Ναι ξέρεις.

αφιερωμένο σε δύο θείες που με έπιασαν… αδιάβαστη… αχ και να ξερα…

Έχω αρκετούς άντρες φίλους. Σχεδόν μόνο άντρες θα έλεγα. Λογικό για μένα, πάντα τα έβρισκα καλύτερα μαζί τους. Είναι αθώοι όπως λέω και άπαξ και αποδεχθούν τον διαχωρισμό των ρόλων –μόνο φίλοι- τα πάμε τέλεια. Ιδίως με τους ζευγαρωμένους κάνουμε την καλύτερη παρέα. Όλοι μαζί και οι γκόμενοι και οι γκόμενες παρέα. Δεν υπάρχει τίποτα το πονηρό. Καμία σχέση. Απλά αν τα βρεις με τον άντρα μιας σχέσης και διαχωρίσεις τους ρόλους πριν να γνωρίσεις την κοπέλα, δεν θα τεθεί ποτέ θέμα ζήλιας, μαλακίας κλπ. Σχεδόν έτσι και με τους ελεύθερους όταν καταλάβουν ότι δεν ψάχνομαι και ναι η φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκαι είναι εφικτή αρκεί να έχουν και οι δύο τις ίδιες προθέσεις.

Τι γίνεται όμως με τους ανεγκέφαλους;

Τον τελευταίο καιρό έχω έρθει σε πολύ δύσκολη θέση. Ένας φίλος, παντρεμένος με παιδιά, που ξέρω ότι ψάχνεται και νόμιζα πως το είχαμε ξεκαθαρίσει το θέμα, άρχισε να πετάει υπονοούμενα. Τρελά υπονοούμενα σου λέω. Τα προσπερνάω σαν να μην τρέχει τίποτα. Όμως έχω κουραστεί να τα προσπερνάω. Τι περιμένει; Να σοκαριστώ; Να τσιμπίσω; Ναι είμαι ελευθέρων ηθών. Με την καλή έννοια όμως. Δεν έχω ταμπού και ηθικά κολλήματα σε ότι αφορά το σεξ. Δεν θα κοκκινήσουν τα μάγουλά μου, ούτε θα σοκαριστώ.  Και εννοείται δεν θα φτιαχτώ με ένα υπονοούμενο αν είναι από έναν άσχετο. Μεγάλοι άνθρωποι είμαστε, θα ήταν ανώμαλο να μην βλέπουμε το σεξ ως μέρος της φυσιολογικής ζωής μας. 

Όμως αυτό το συνεχές βομβάρδισμα καταντά εκνευριστικό. Θες να σου λύσω το πρόβλημα με την γυναίκα σου; Θες να σου κάνω κονέ με καμιά πιτσιρίκα; Εγώ τι σου φταίω η γυναίκα και με ταλαιπωρείς; Εδώ το χω ώρες ώρες να του το πω ευθέως. Αν ξαναπετάξεις υπονοούμενο την κόβουμε την φιλία και άντε γεια.  Που αρχίζω να αμφιβάλω αν υπήρξε τελικά ποτέ φιλία.  Το ότι ψάχνεται είναι δεδομένο. Μου το έχει πει από την πρώτη στιγμή. Σεβαστό. Το ότι δεν ψάχνομαι επίσης του το έχω πει από την πρώτη στιγμή. Σεβαστό. Έτσι είπε τουλάχιστον. Τι δεν κατάλαβε σε αυτό;

Σκέφτομαι, σκέφτομαι… λύση σωστή δεν βρίσκω. Αν του πω και τίποτα θα μου πετάξει το κλασικο “έτσι είμαι με όλες”, ή “λάθος κατάλαβες”. Με βλέπω να αραιώνω σιγά σιγά. Γιατί αν δεν αραιώσω θα το ακούσει το διαολίκι…

Το τραγουδάκι της Αλεξίου ήθελα να βάλω στον τίτλο, αλλά αντί για την Ακρόπολη το αποψινό βράδυ με βρίσκει απέναντι από το χαζοκούτι να απολαμβάνω παρέα με τον γκόμενο έναν εξαιρετικό αγώνα ποδοσφαίρου.

Αν ήμουν άλλη, θα είχα κανονίσει ένα ρομαντικό δείπνο σε κάποιο τρέντυ μαγαζί στην πλάκα για να γιορτάσω την σημερινή ιδιαίτερη ημέρα. Αλλά ναι, είμαι εγώ και ως εγώ θα κάνω πάλι τα δικά μου.

Κλείνω 9 χρόνια σήμερα με τον γκόμενο. Γκόμενο; Δεν μου αρέσει αυτή η λέξη, είπε ένας φίλος πρόσφατα. Εγώ και στα 100 χρόνια σχέσης, γκόμενο θα τον λέω. Αλοίμονο αν σταματήσω να λέω “ο γκόμενός μου” και να λέει “η γκόμενά μου”.

Πώς θα γιορτάσουμε σήμερα; Είναι απλό. Όπως γιορτάζουμε κάθε μέρα. Δουλειά μέχρι τις 9, κανένας καφές αν έχει κανονιστεί, ή καμιά άλλη άσχετη δραστηριότητα, ή επιστροφή για φαί στο σπίτι και μετά ποδόσφαιρο, ή μπάσκετ, ή καμιά σειρά επιστημονικής φαντασίας, ή καμιά ταινία. Το πώς τελειώνει η μέρα είναι γνωστό… Ναι έχει υπονοούμενο. Εννοείται πως έχει υπονοούμενο!

Σιχαίνομαι τις επετείους. Συνοδεύονται από τόσα “πρέπει” που καταντάνε ψυχαναγκασμός. Ωραία γνωριστήκαμε πριν 9 χρόνια. Και μάλλον για να είμαστε ακόμη μαζί, κάτι μας κρατάει, κάτι μας ενώνει. Είναι τόσα που μας ενώνουν που θα ήταν κρίμα να αναλωθούν σε λίγες στιγμές “υποχρεωτικής” ευτυχίας.

Btw το ποδόσφαιρο που παίζεται είναι εκπληκτικό. Κάτι ουρλιαχτά που ακούστηκαν στην μέση του Πειραιά ήταν από μας τους τρελούς ποδοσφαιρόφιλους που ουρλιάζουμε για το 3ο γκολ της Σαμπτόρια. Έχασε ευκαιρία η Βέρντερ. Πωπωπω! Χαμός!

Όχι πες μου. Υπάρχει καλύτερος τρόπος να γιορτάσεις την επέτειό σου από το να είσαι αγκαλιά με τον γκόμενο και να απολαμβάνετε έναν απο τους καλύτερους ποδοσφαιρικούς αγώνες της σεζόν;

Κλείνω, τελειώνει ο αγώνας και πρέπει να κάνουμε σχολιασμό. Κάτι έγινε και με τον Μαρέσκα δεν τον θέλει κανείς…

Omg τι δώρο! 3-1! Πάμε παράταση! Ίσως και πέναλτυ! Χρόνια μας πολλά γκόμενε!